Wat suppen mij leerde over presentatietraining

We wilde niet in de gehaktmolen verdwijnen…

Een avontuur op het water

Ik ben dol op watersport. Zwemmen, waterskiën of suppen, als het maar met water te maken heeft. In de lente halen vriendin Natas en ik onze supplanken weer uit het vet om na een lange koude winter weer het water op te gaan.

Zodra we op onze plank zitten, kijken we elkaar aan en verzuchten we ieder jaar weer hoe fijn het voelt om op het water te zijn. We zijn dan als een soort koeien die weer voor het eerst de wei ingaan.

De beste tochten zijn de tochten vol avontuur. Er zijn namelijk altijd allerlei obstakels die we dienen te overwinnen.

Zo ook afgelopen dinsdag.

Obstakels onderweg

Soms kunnen we niet verder, omdat de gracht eindigt en dienen we een stukje te “klunen” met onze planken. En dat valt niet mee met de loeizware plank van Natas. Je wordt daardoor ook erg creatief in hulp vragen en ontmoet hierdoor allerlei alleraardigste Amsterdamse mensen.

“Mevrouw, kunt u even op onze plank letten?” “Ja, tuurlijk.”
“Meneer, wilt u ons even helpen met de plank dragen? Dat zou ons enorm helpen.” “Geen probleem.”
“Hallo, kan je me even een hand geven, dan kan ik aan wal?” “Ja hoor.”

Echt, mensen in Amsterdam zijn enorm hulpvaardig, al zou je dat misschien niet verwachten.

Soms is een brug zo laag dat je zo plat als een dubbeltje op je plank moet gaan liggen om er überhaupt onderdoor te kunnen. Zo kwam ik afgelopen dinsdag vast te zitten met mijn kiel in de blubber. Gelukkig lukte het me om mezelf na een tijdje los te wrikken, want het deed mijn claustrofobische aanleg geen goed, kan ik je vertellen.

Niet in de gehaktmolen verdwijnen

Uiteindelijk lagen we vol verwachting voor de sluis van het Nieuwe Meer. We keken ernaar uit om dit meer, gelegen aan het Amsterdamse Bos, te gaan ontdekken.

Terwijl we al dobberend aan het wachten waren, stond ineens de sluiswachter naast ons. Of we als de wiedeweerga door de sluis wilden suppen, omdat er aan de andere kant een groot vrachtschip aankwam.

En wilden we niet in de ronddraaiende schroeven van dit loeigrote vrachtschip eindigen, dan moesten we haast maken. Dit lieten we ons geen twee keer vertellen, want we wilden natuurlijk niet in deze gehaktmolen verdwijnen.

De beloning na het avontuur

Na al deze krachtmetingen waren we eindelijk op de Nieuwe Meer beland. Het was heerlijk rustig, de vogeltjes floten en de zeilboten kwamen geruisloos langs. Alles was goed…

En zoals dat vaak gaat bij avonturen en het overwinnen van obstakels, werden we beloond.

Want na het prachtige, rustige, uitgestrekte Nieuwe Meer kwamen we op de terugweg zowaar een dorpje met woonboten en huisjes op het water tegen. Hele rijen tegenover elkaar en vol bewondering keken we om ons heen.

Er was zelfs een drijvende, roze villa – kakelbont! En een roze-witte kano met roze bloempjes als drijvende plantenpot.

Kortom: het was weer een heerlijk geslaagd avontuur met een enorme kers op de taart.

Wat dit te maken heeft met presentatietraining

Wil jij ook op avontuur en obstakels overwinnen? Zodat je uiteindelijk kunt genieten van de vruchten van je werk?

Zonder te klunen, als een dubbeltje op een plank te liggen of als een gek te moeten roeien?

Maar met een gids naast je, die je tijdens je leerproces helpt de juiste route te kiezen. Die je soms een klein duwtje geeft, of je juist afremt. Maar die altijd kijkt naar wat jij nodig hebt om jouw doelen te bereiken — op een leuke, plezierige en stapsgewijze manier.

Want dat is niet alleen leuker, maar ook veel effectiever dan alles zelf uit te moeten zoeken.

Benieuwd hoe zo’n training of coaching er in de praktijk uitziet? Hier lees je meer over mijn diensten.